Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten
Boy with cell phone ignoring friend

‘Door de pil zijn ouders te lief voor hun kinderen’

Binnenkort verschijnt er opnieuw een boek vol opvoedingsadviezen. Alleen is dít boek net een tikkeltje anders. In ‘Geef dat kind een slok jenever’ maken de Nederlandse schrijfsters ’tante Do’ en ’tante Els’ veel moderne opvoedingsregels met de grond gelijk.

Dorine Hermans en Els Rozenbroek vinden namelijk dat ouders té lief en begripvol geworden zijn tegen hun kinderen. Waarom onderhandelen met een kleuter over bedtijd? Of op élke waarom-vraag het juiste antwoord wikken en wegen. Wat is er gebeurd met het zinnetje ‘Omdat ik het zeg!’? Het zijn maar een paar vragen uit hun hilarisch opvoedingsboek die worden beantwoord.

Te beschermd, te perfectionistisch

De antwoorden, geven ze toe, zouden moderne pedagogen afkeuren. Maar dat maakt niet uit, vinden zij, want miljarden kinderen zijn opgevoed zonder moderne pedagogen. Het boek komt voort uit hun ergernis over de jeugd van tegenwoordig, die zij te beschermd vinden. ‘Zo slordig als onze ouders opvoedden, zo perfectionistisch opereren hun kleinkinderen’, schrijven ze.

‘Dat begint al vóór de geboorte. Er wordt een bevallingscursus gevolgd, geen druppel alcohol gedronken, geen kruimel kaas of rauwe groenten gegeten. Na de geboorte moet de borstvoeding lukken, want flessenkinderen zijn sowieso verloren. Over wel of niet vaccineren worden op websites hele oorlogen uitgevochten. Kinderen worden in de zomer zes keer per dag ingesmeerd met factor 30. Leerkrachten moeten onderhandelen met ouders die zich druk maken om elk stapje dat hun kind op school zet.’

De pil als boosdoener

De schuld ligt volgens de auteurs bij de pil. Ze schrijven hierover: ‘De huidige generatie ouders is zo onzeker omdat ze bewust kinderen kreeg. Ze voelen zich voor alles verantwoordelijk omdat ze kozen voor dat kind.’

‘Eigenlijk is die beslissing voor de mens te groot’, zeggen ze erbij. Hermans: ‘Aan zo’n gigantisch project begin je alleen als je het gevoel hebt dat je de betrokkene (het kind) een plezier doet. Zo worden ouders in de rol gedrongen van gastvrouwen en -heren die hun kinderen hebben uitgenodigd op een feest. Als de gasten zich niet uitbundig amuseren, hebben de ouders gefaald.’

‘Vroeger kozen ouders niet voor kinderen, dat kon toen nog niet. Voor de jaren zestig en de uitvinding van de pil, kwamen kinderen gewoon en vaak in grote getale. Onze ouders hoefden zich niet af te vragen of wij het wel leuk vonden geboren te worden. Dat scheelde veel schuldgevoel, en zijden handschoentjes.’

Twijfels en angsten

Uiteraard herkennen de schrijfsters de twijfels en angsten van ouders wel. Zelf kozen ze ook bewust voor kinderen. ‘ Ben ik niet te streng, te onverschillig, doe ik het goed?’ Daarom willen ze nu de jongere generatie aanspreken. Je moet het niet zo serieus nemen met de gangbare opvoedadviezen, vinden ze. ‘Al is het maar omdat die elke paar jaar veranderen.’ In hun boek pleiten ze voor een gezonde relativering.

In een interview met NRC Handelsblad somt Rozenbroek met ironische stem de diverse actuele stromingen op: ‘De draagdoek stroming: alle kinderen jarenlang op je rug. De attachtment-stroming: kinderen bij je in bed en nooit een oppas. Die niet-nee-stroming: gezinnen waar het woord ‘nee’ nooit mag vallen. Echt! Dat zijn allemaal hoogopgeleide mensen, die de verkeerde boeken hebben gelezen.’

In hun boek hebben ze het ook over het gevaar om te veel beslissingsrecht bij jonge kinderen te leggen. ‘De wereld is groot en onbekend, kinderen vinden zelf beslissingen nemen doodeng. Een veilig gevoel krijgen ze alleen als u de baas bent.’

Dorine Hermans (1959) is historicus. Ze schreef onder meer over het koninklijk huis: een biografie over Pieter van Vollenhoven, en met Voor de troon wordt men niet ongestraft geboren (samen met Daniela Hooghiemstra). Ze werkte lange tijd voor Elsevier.

Els Rozenbroek (1957) is columnist en bladenmaker. Ze schreef 14 jaar Het dagboek van Juul voor Libelle. Ze was hoofdredacteur van onder andere Kinderen en Top Santé, en eindredacteur bij Linda.

Ze schrijven de rubriek Vraag het de vrolijke opvoedtantes Els en Do in het blad Kek Mama. Hun boek Geef dat kind een slok jenever. 70 jaar geleden sliepen ouders vredig & ongestoord verschijnt in oktober bij Uitgeverij Spectrum, €15,-

Bron: NRC.nl

Lees ook: