In een ogenblik: 11x bijzondere ogen waar je naar blijft kijken

Door Sanne De Lee

vandaag

Van hemelsblauw over amandelvormig tot ellenlange wimpers: naar deze elf paar bijzondere ogen kun je blijven kijken, én ze vertellen meer dan je denkt.

Tekst & productie: Sanne De Lee • Foto’s: Ann De Wulf • Visagie: Jolien Thieleman

Marjolein heeft een uitgelopen pupil

Marjolein (29): “Die uitgelopen pupil is te wijten aan een aangeboren chromosoomafwijking, en gaat ook samen met min vier. Met mijn linkeroog kijk ik alsof ik onder water zit. Mijn rechteroog werkt wél goed, maar door het grote verschil tussen mijn beide ogen heb ik amper dieptezicht. Voor mij dus geen balsporten, en een carrière als piloot zit er al helemaal niet in. Gelukkig lag dat niet meteen binnen m’n ambities. (lacht) Toen ik nog een baby was, hebben ze een operatie voorgesteld, maar die vonden mijn ouders te ingrijpend. Ik leerde er dus mee leven. Dan ging ik in de klas bijvoorbeeld links zitten, zodat ik goed kon zien. Soms krijg ik blikken of vragen, maar gepest ben ik nooit. Integendeel: mensen vinden mijn blik net uniek.”

Peggy liet onlangs een ooglidcorrectie uitvoeren

Peggy (54): “Links heb ik een lui oog, waardoor dat loenst – zeker als ik vermoeid ben. Mijn zicht aan die kant is ook maar veertien procent. In mijn tienerjaren werd ik daar genadeloos om gepest. Ik was onzeker over make-up, en uitgaan hing af van hoe het met mijn oog gesteld was. Ook in mijn volwassen leven bleef ik regelmatig afspraken afzeggen. Daarbovenop begon mijn linkeroog te zakken naarmate ik ouder werd, omdat de spieren niet goed werken. Dat liet ik jarenlang camoufleren met botox, maar het werd alsmaar vermoeiender. De druppel kwam er op een festival afgelopen zomer: na een slapeloze nacht voelde ik me zó onzeker dat ik mijn ticket voor dag drie liet liggen. Alle emotie rond het pesten kwam toen weer boven. Toen heb ik eindelijk de knoop doorgehakt en een ooglidcorrectie gepland. Iets waar ik al jaren over twijfelde. ’s Ochtends kijk ik nu graag in de spiegel, zelfs na een slechte nacht. Dat het er esthetisch beter uitziet, is fijn, maar vooral de mentale rust is onbetaalbaar.”

Coco (11 maanden) heeft heel lange wimpers

Mama Alex: “Sinds Coco geboren is, horen we het voortdurend: ‘Wat een ogen!’ Ik heb zelfs al de vraag gekregen of ik haar mascara aandoe. (lacht) We vragen ons soms af van wie ze die heeft… Ik heb wel lange wimpers, maar niet zo overdreven, en in de familie komt het nergens voor. Haar oogkleur herkennen we wel: dat lichte bruin met groen-grijze schijn heeft ze van de mama van mijn partner Wout. Hoe Coco met haar grote ogen elke dag de wereld wat meer ontdekt, is heerlijk om te zien. Ze is zo’n vrolijk en nieuwsgierig kindje!”

In de blauwe kijkers van Laura zit een verrassing

Laura (30): “Mijn ogen zijn felblauw, maar in mijn linkeroog zit een streepje bruin — een pigmentstoornis waarmee ik geboren ben. Het is puur esthetisch, want mijn zicht is perfect. Ik vind het eigenlijk best cool en ben er altijd trots op geweest dat mijn ogen wat specialer zijn. Vaak valt het mensen niet op, tot plots het licht erop valt. Een subtiele verrassing, dus, als je diep in mijn ogen kijkt. (lacht) Ook een nicht heeft zo’n vlekje, dus misschien is het toch genetisch?”

Aan de ogen van Annelies valt af te lezen hoe ze zich voelt

Annelies (49): “Mensen spreken me vaak aan op mijn ogen: dat ze licht weerkaatsen en een soort schittering hebben. Voor mij zijn ze vooral een weerspiegeling van mijn binnenkant. Blijdschap, angst of verdriet: je ziet het meteen in mijn blik. Ik ben dus zo iemand bij wie je alles van het gezicht kunt aflezen. Dat vind ik net goed. Ik heb al heel wat meegemaakt in m’n leven en heb een zwak voor mensen die me goed kunnen ‘lezen’. Ook mijn ouders en zussen hebben die felblauwe ogen. Het stond dus in de sterren geschreven dat ook mijn twee jongens, Victor (17) en Jef (14), ze zouden erven. En daar ben ik blij om!”

Myla is fier op de genen-mix van haar Belgische mama en Afrikaanse papa

Myla (12): “Ik heb de ogen van mama, met toch een tikje papa erin. Vroeger als ik in het winkelkarretje zat, kwamen mensen vaak tegen mama zeggen wat voor mooie ogen ik heb. Ook op school zeggen kinderen dat, vooral als de zon erop schijnt. Dan worden ze groenbruin met soms nog wat grijs. Dat vind ik zelf ook wel mooi. Met make-up ben ik nog niet echt bezig. Ik heb eens mascara en oogschaduw geprobeerd, maar durf eigenlijk nog niet zo goed. Ik vind het leuk dat ik een mix ben van twee culturen!”

Marielou erfde haar kijkers van papa Nick

Nick (39): “Als baby’tje was het al meteen duidelijk dat Marielou mijn ogen heeft geërfd, en daar ben ik trots op! Gek genoeg ben ik de enige in mijn familie: geen idee dus waar ze vandaan komen. We krijgen er regelmatig opmerkingen over. Als we op vakantie bijvoorbeeld samen staan aan te schuiven bij het ijskraam, hoort Marielou gegarandeerd wat voor mooie ogen ze heeft – en als ze mij dan zien, weten ze meteen dat we bij elkaar horen. (lacht)

Marielou (9): “Ik vind het leuk dat ik zoveel complimentjes krijg. Mezelf opmaken mag ik nog niet, maar ik heb wel een beautycase met daarin ook oogschaduw. Daar kan ik thuis al wel eens mee experimenteren!”

Jolien is trots op haar lange krullende wimpers

Jolien (31): “Ik erfde mijn lange wimpers van mijn papa en draag ze met trots! Als visagiste moet ik ’s ochtends soms heel vroeg uit de veren, en dan ben ik blij dat ik niet meer dan een laagje mascara nodig heb om er wakker uit te zien. (lacht) Veel mensen vragen me wat ik doe om ze zo lang en krullend te krijgen… Niets dus, maar ik laat ze wel kleuren omdat ik van nature blonde haartjes heb. En ik verzorg mijn wimpers héél goed. Ik gebruik enkel milde reinigingsproducten en mascara’s die ook verzorgende stoffen bevatten.”

Cis (7) heeft autisme en communiceert met zijn ogen

Mama Nathalie: “Door zijn autisme en ADHD kan Cis moeilijk verwoorden wat er in hem omgaat, maar zijn blik verraadt het meteen: grote ogen als het te veel wordt, weinig knipperen als zijn hoofd vol zit. Bij huiswerk zie ik het als hij iets niet begrijpt, nog voor hij het zegt. Maar ik zie ook wanneer hij zich echt goed voelt. Dan wordt zijn blik zachter, meer ontspannen. En is hij geboeid door iets, dan straalt dat enthousiasme door zijn ogen heen. Via therapie en coaching leerden we Cis steeds beter te begrijpen, maar de voorbije twee jaar zijn die ogen toch een belangrijke gids geworden. Zelfs al maakt hij amper oogcontact, ze helpen ons om met hem te communiceren op een manier die voor hem wel werkt.”

Yousra is blij met haar amandelvormige kijkers

Yousra (29): “Ik vond mijn bruine ogen nooit zo bijzonder — misschien omdat ik als Marokkaanse altijd omringd ben door mensen met dezelfde oogkleur? Tot ik merkte hoe licht ze worden in de zon, vol schakeringen. Ik krijg ook best vaak complimenten over mijn amandelvormige blik en lange wimpers. Intussen geloof ik dus wel dat mijn ogen iets speciaals hebben. (lacht) Ik weet intussen ook precies hoe ik ze met wat make-up kan laten stralen: een fijne wing, en mascara in dunne laagjes. Ik ben streng voor mezelf, maar op mijn ogen ben ik toch wel trots.”

De ogen van Indy hebben een andere kleur

Indy (32): “Mijn linkeroog is bruin, mijn rechter groen. Zelfs op babyfoto’s is het verschil al duidelijk te zien. In de familie komt dat verder niet voor, maar grappig genoeg zijn mijn ogen wel de perfecte mix van mijn opa’s bruine en oma’s groene kijkers. Vroeger droeg ik een bril, en viel het kleurverschil minder op. Sinds ik begin dit jaar mijn ogen liet laseren, spreken mensen me er veel vaker op aan. Zelfs vrienden die me al jaren kennen. Ik vind het eigenlijk wel cool: het is niet alledaags en mijn blik verandert zelfs naargelang de kleuren die ik draag.”