Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Interview Martine Prenen

Door De Redactie

Er werd gegromd toen ze van het scherm verdween. Maar de VRT keerde op zijn stappen terug en vroeg haar als teamkapitein in "De Generatieshow". Met haar gekende brio houdt ze de eer hoog van de jaren '70.

Quote van de week: "Of ik het erg vind dat ik voor De Generatieshow tweede keuze ben, na Goedele? Komaan zeg. Als ik een kans krijg, grijp ik die."

Lees het volledige interview met Martine Prenen in Libelle 6 (11 februari 2010)

Waarom kriebelt het als je geen tv maakt?

"Daar kan ik niet precies de vinger op leggen. Misschien omdat ik me bewust ben van wat een schitterend medium tv is. Door zijn lage drempel kan het ver reiken. Bovendien ben ik een echte teamspeler, en tv maak je nooit alleen. Er is niets zo leuk als samen ergens je schouders onder zetten. Als team maak je een cadeautje voor de kijkers, en geloof me, dat cadeautje maken is nog leuker dan ernaar kijken."

Je teamgenoten in De Generatieshow zijn altijd veertigers. Wat typeert deze generatie volgens jou?

"Al mijn vriendinnen zijn vrouwen die weten wat ze willen. Het zijn dochters van moeders die al een stuk geëmancipeerd waren. Soms heb ik wel de indruk dat mijn generatie er op sommige vlakken een beetje een potje van maakt. We worstelen massaal met de combinatie carrière en gezin, niet altijd met de beste resultaten. Of kijk ook naar al die stukgelopen huwelijk en uiteengevallen gezinnen. Zekerheden die onze ouders wel hadden, een huwelijk én een job voor het leven, hebben wij niet meer. Jammer. Ik merk dat de generatie van mijn dochter, die nu 25 is, daar duidelijkere ideeën over heeft."

Je kinderen behoren tot twee verschillende generaties

"Klopt. Het zijn andere tijden en ook mijn opvoedingsstijl is veranderd. Ik was bij Joëlle veel autoritairder dan bij Milan. Mijn dochter moest altijd haar bord leegeten, nu weet ik dat het efficiënter is om mijn zoon aan te moedigen eens iets te proeven maar niets te forceren. Ik ben intussen zelf ook veranderd. Ouder. Met meer levenservaring. Dat speelt ook mee." 

Lees het volledige interview met Martine Prenen in Libelle 6 (11 februari 2010)