Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Sabine De Vos: Ik geloof in…

Door De Redactie
Waar geloof je in? En waar wil je anderen in laten geloven? Vragen waar Sabine De Vos niet lang over hoeft na te denken. Een mooi gesprek over de liefde, de ontembare natuur en twee kuikentjes op een huwelijksdag.

 

Wat boeken vertellen is waar, en toch moet je niet alles geloven wat erin staat: dat hebben de journalisten, maar ook de vrienden van Sabine De Vos bijgeleerd sinds de publicatie van "23 augustus", haar eerste roman voor volwassenen. Het verhaal over een vrouw die op sterven ligt en afscheid neemt van haar geliefden, zit de schrijfster zo dicht op de huid dat velen dachten dat het eigenlijk over haar ging. "Een paar mensen heb ik toch moeten geruststellen", lacht ze. "Een vriend die in Afrika bij kaarslicht zat te lezen, sms’te me zelf: of ik toch niet die mishandelde vrouw uit het boek was? Nee dus."

Loslaten

Je boek gaat fundamenteel over de vraag hoe je mensen los moet laten. Hoe goed ben je daar zelf in?

"Als ik er even de astrologie mag bijhalen, waar ik een beetje in geloof: ik ben een Kreeft, en Kreeften kunnen niet loslaten. Als ik één keer iemand in mijn hart gesloten heb, dan blijft die daar voor altijd."

God

Ben je gelovig opgevoed?

"Ja, en ik heb het ook allemaal gedaan: de communies, en ’s ochtends om zeven uur gaan biechten terwijl ik helemaal niet te zeggen had. Toen al dacht ik: wil iemand mij eens uitleggen wat dit voor nut heeft? Al heel vroeg heb ik mijn ouders gezegd dat ik niet meer naar een katholieke school wilde. Op mijn veertiende mocht ik daar eindelijk weg, en dat was een ongelooflijke opluchting. Mijn kinderen zijn dus ook niet gedoopt, maar ik ben intussen wel oud en wijs genoeg om niet meer tégen de Kerk te zijn. Ik ken een aantal mensen die veel aan hun geloof hebben, die daar inspiratie uit halen zonder dat ze voortdurend anderen willen bekeren."

De natuur

Geloof je in kleine gebaren? Je kan wel papier sorteren, maar maakt dat nog een verschil?

"Natuurlijk wel. Elk gebaar telt nu. Die mentaliteit dat het geen verschil maakt wat je al individu doet, die moet er net uit! We maken er ons zo makkelijk van af door dingen te zeggen als ‘de regering moet het oplossen’ of ‘het is de schuld van de Amerikanen’."

Jezelf

Weiger je makkelijk een project waar je niet in gelooft?

"Je moet het natuurlijk financieel kunnen, maar ja: toch wel. Als ik mensen hoor zeuren over de files en hun werk, dan denk ik wel eens: waarom doe je het dan?"

Het volledige interview met Sabine De Vos kan je lezen in Libelle 48 (26 november 2009)