Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Van nimf tot imago: de sprinkhaan

Door De Redactie

Een tuinfeest is geen echt feest zonder het geluid van krekels op de achtergrond. Maar wist je dat dat zomerse geluid eigenlijk veroorzaakt wordt door een sprinkhaan? En niet zomaar een: de grootste sprinkhaan van het land! De grote groene sabelsprinkhaan wordt zo'n 8 cm groot en maakt een schel ratelend geluid door met zijn vleugels over elkaar te wrijven. Hij kan dat hij minutenlang volhouden, en op echt warme dagen, hoor je hem tot na middernacht in volle actie.

Sprinkhanen, zoals de veldsprinkhaan, worden groot zonder hun ouders. Die sterven eind september nadat ze hun taak; het leggen van eitjes, volbracht hebben. Heel de winter lang rusten de eitjes in de grond, om na een half jaar ergens eind mei uit te komen. De jonge sprinkhanen wurmen zich een paar centimeter omhoog tussen de grondkruimels. Het is hard werk voor een beestje dat nauwelijks groter is dan een rijstkorrel.

Eens ze boven de grond komen, zien we geen larve zoals bij de kever, de vlieg of de vlinders, maar een miniatuurversies van de sprinkhaan zoals we hem echt kennen. Op hun rug zitten kleine bultjes die later zullen uitgroeien tot vleugels. Die kleine beestjes, de nimfen, beginnen meteen gras te eten.

De sprinkhaantjes groeien en barsten letterlijk uit hun vel. Ze vervellen. Sprongsgewijs groeien de beestjes verder, tot na de laatste vervelling de vleugels volledig zijn. De nimfen zijn nu imago’s geworden, en die volwassen sprinkhanen staannu klaar om op hun beurt tegen eind september voor een nieuwe generatie te zorgen.

Zin in meer weetjes zoals deze? Abonneer je op www.natuurbericht.be

Partner Content