Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten
© Joost Govers

4x zelfgemaakt: de wondermooie kerststalletjes van onze lezers

Door Els De Ridder

Met veel geduld en een passie voor haarfijn handwerk maakten vier Libelle-lezers hun eigen versie van het kerststalletje. Bekijk hieronder hun wondermooie creaties!

Kijk binnen in de wondermooie kerststalletjes van onze lezers

De gehaakte poppetjes van Patsy

kerststalletjes lezers
© Joost Govers

Patsy (51): “Deze Jozef, Maria en co zijn typische amigurumi – zo noemen ze in Japan zulke gehaakte poppetjes. En hoewel je alles haakt met dezelfde steken, is het ook wel wat prutswerk. Je moet veel geduld hebben om ze een voor een af te werken. Ik maakte intussen twee sets – eentje voor mijn dochter en een voor mijn schoondochter. Aan de laatste werkte ik negen maanden, en daarmee was die net klaar tegen kerst. Ze gaan wellicht jaren mee, want ze mogen in de wasmachine, kunnen niet breken en zijn leuk voor onze kleinkinderen.”

Terwijl ik de poppetjes haakte, vocht ik tegen kanker. Dat maakt ze voor de hele familie extra betekenisvol

“Mijn kerstig haakwerkje kreeg onverwacht ook een emotionele lading, want terwijl ik eraan werkte, vocht ik tegen kanker. De poppetjes zullen voor mij altijd verbonden zijn met die periode. Dat maakt mijn creaties voor de hele familie extra betekenisvol. Ze staan tijdens de eindejaarsfeesten bij iedereen altijd mooi centraal in het kerstdecor.”

De snoezige beertjes van Nathalie

kerststalletjes lezers
© Joost Govers

Nathalie (52): “Eind jaren negentig ben ik samen met een vriendin beren beginnen te maken. We volgden handwerklessen, maakten eerst enkele grote exemplaren en waagden ons dan aan de mini’s. Dat is veel verfijnder werk, en dus uitdagender. Je hebt mohair nodig, sterk garen, vulmateriaal en poppennaalden om de oogjes te maken. Het duurt wel drie weken voor ik klaar ben met eentje, maar het is een mooi proces. Tijdens het creëren groeit er echt een band met het beertje waaraan je werkt. Ik geef ze dan ook allemaal een naam… Jozef, Maria en de drie herders heb ik gemaakt met enkele collega-handwerkers. De drie koningen, kameel Sharif en de schaapjes maakte ik in mijn eentje. Ik kijk er echt naar uit om ze ieder jaar uit te stallen.”

Ik neem een dag vrij om mijn beertjes uit te stallen. En dan borstel ik ze eerst nog eens op

“Ik vind kerst gewoon te gezellig – ik heb zelfs een aftel-app op mijn gsm staan. En iedere keer neem ik een dag verlof om werk te maken van mijn kerstboom en -stalletje. Wanneer ik mijn kerstbeertjes uitstal, borstel ik ze eerst nog eens op, zo zien ze er weer fris en proper uit, want in de wasmachine kunnen ze niet. En voor ze weer in de doos gaan, doe ik dat opnieuw. Jazeker, mijn pluchen diertjes worden goed gesoigneerd.”

De vilten poppetjes van Kim

kerststalletjes lezers
© Joost Govers

Kim (44): “Ik heb ooit leren vilten tijdens een vakantie, toen ik met mijn dochtertje, destijds acht, een workshop volgde. Ik ben graag met mijn handen bezig, en vilten was zeker een ontdekking. Sindsdien doe ik het wel vaker.”

Ik hou van knutselen én van kerst, dus dit was voor mij het beste van twee werelden

“Dit ideetje zag ik op Pinterest in het najaar van 2016, en aan de poppetjes werkte ik toen meerdere dagen. Dankzij een naald met weerhaakjes prik je in de wol zodat die gaat hechten – dat is vilten. Vooral de poppetjes die een potje of een kransje kregen, waren uitdagend om te maken. Maar hey, het was november: de dagen waren kort en donker en het was dus extra gezellig om ’s avonds nog wat creatief bezig te zijn. Ik hou van knutselen en frutselen én van kerst, dus dit was het beste van twee werelden.”

De prachtige glaskunst van Patrick

glasraam
© Joost Govers

Patrick (64): “Na een cursus pottenbakken – die uiteindelijk niets voor mij bleek te zijn –, ontdekte ik de glaskunst. Ik volgde meerdere workshops en kan me er helemaal in verliezen. Ik snij en slijp het glas op maat – heel voorzichtig, want het is erg dun – en soldeer alles aan elkaar met onder meer loden bandjes. Het is secuur werk, tijdens het maken van dit kersttafereel is er weleens wat glas gesneuveld. Maar ik heb veel geduld, en dat heb je nodig om tot dit resultaat te komen. Ieder jaar stallen we het stalletje uit: het staat recht in een gleuf en achter de kerstboom zetten we een lamp. Dat geeft een mooi effect. En na de eindejaarsperiode bergen we het weer op op zolder. Zorgvuldig, in bubbelplastic en in een doos vol papiersnippers.”

We zetten het stalletje recht in een gleuf en zetten er een lamp achter. Dat zorgt voor een mooi effect

Marleen (62): “Mijn man kreeg al erg veel complimenten over zijn glaskunst, en ik ben ook heel trots op wat hij allemaal uit een stuk glas kan halen. We kregen al de vraag of het te koop is, maar het is ons te waardevol. De glaskleuren hebben we samen gekozen en het maken van de ster, Jozef en Maria vroegen engelengeduld – én zelfs enkele vingernagels – bij het slijpen.”

Bron: Libelle 49/2022 • Tekst: Els De Ridder • Foto’s: Joost Govers • Styling: Harald Ligtvoet • Met dank aan AVA en Van Uytsel

Las je deze artikels al?

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!