Ingrid Berghmans is de mama van Metejoor: “Op zijn geboortekaartje stond: ‘zijn eerste optreden’. Alsof we het toen al wisten!”
Ingrid Berghmans, mama van twéé muzikale talenten: Metejoor en zus LEEZ. Onlangs stonden haar zoon én dochter samen op het podium van een uitverkochte AFAS Dome – het vroegere Sportpaleis. En dat is geen toeval…
Wie is Ingrid Berghmans, de mama van Metejoor?
- geboren op 8 mei 1959.
- met pensioen, werkte vroeger als opvoedster met mensen met een mentale handicap.
- gehuwd met Koen Van Rossem, arts en medisch wetenschappelijk onderzoeker.
- mama van Joris (1991) en Lisa (1993).
- Joris kennen we als Metejoor, Lisa als LEEZ.
- Beiden zingen solo, maar ze treden ook samen op: Lisa doet de backing vocals van Joris.
“Kom binnen!” De koffie en koekjes staan al klaar in de gezellige woning van Ingrid. Ze begint een beetje onwennig aan het gesprek – “ik sta niet zo graag in de belangstelling” – maar als we over de concerten in de AFAS Dome beginnen, klaart ze op. Zoonlief Metejoor stond twee keer in het voormalige Sportpaleis en zus Lisa deed de backing vocals. Of ze gaan kijken is?
Ingrid: “Natúúrlijk ben ik gaan kijken, samen met mijn man Koen. We zijn zelfs twee keer geweest, dit wilden we niet missen!”
Hoe was het om allebei je kinderen Joris en Lisa zo’n zaal te zien vullen?
Ingrid: “Ongelooflijk. Toen we voorbij de zaal reden, zagen we de file aan de ingang en op de parking, en we beseften: hier zijn duizenden mensen, en ze zijn hier allemaal voor onze zoon! Ik ben hem vóór het concert nog eens goed gaan vastpakken in de kleedkamer. Het was voor hem ook een emotioneel moment.”
Is het uit te drukken hoe trots een moeder op zo’n moment is?
Ingrid: “Moeilijk. (lacht) Tijdens het concert besefte ik ook niet altijd goed wat er aan het gebeuren was. Dan ga je op in de muziek en de show, en geniet je. Het was pas achteraf, toen ik de filmpjes zag van al die mensen die naar hem opkeken en zijn nummers woord per woord meezongen, dat ik besefte wat hij en zijn team hadden gerealiseerd.“
“Thuis zong hij heel weinig, en al zeker niet als wij erbij waren. Voor Joris was het sport, sport, sport, van ’s morgens tot ’s avonds”
Had je ooit zien aankomen dat Metejoor op een dag zo’n zalen zou vullen?
Ingrid: “De laatste jaren natuurlijk wel, maar vroeger nooit. We wisten zelfs niet eens dat hij kon zingen, laat staan dat hij zanger wilde worden. Joris was een voetballer. Hij heeft wel even muziekschool gedaan, maar is daar al snel weer mee gestopt. Het was sport, sport, sport, van ’s morgens tot ’s avonds.“
Je dochter Lisa, gekend onder artiestennaam LEEZ, was toen wél al met muziek bezig?
Ingrid: “Bij haar was het allemáál muziek. Ze ging naar de muziekschool, ze leerde dwarsfluit spelen, ze schreef zelf nummers. In het zesde leerjaar haalde ze de halve finale van ‘Eurosong for Kids’, nadien won ze een talentenjacht in Turnhout en haalde ze de liveshows van ‘The Voice van Vlaanderen’. Tijdens die periode van ‘The Voice’ viel het me wel op dat Joris er graag bij was. Hij leek die entourage geweldig te vinden. Ik denk dat het toen bij hem is beginnen te kriebelen.”
In interviews zegt hij dat hij wel graag wilde zingen, maar niet durfde. Klopt dat?
Ingrid: “Hij zong thuis ook heel weinig – en al helemaal niet als we erbij waren. Eén keer had hij bij het ontbijt toch wat gezongen met Lisa. Zij had dat stiekem opgenomen en laten horen aan producer en muzikant Hans Francken, die ze kende van bij ‘The Voice’. ‘Breng hem maar eens mee’, zei die. Het was de eerste keer dat Joris voor iemand zong, en hij moest overgeven van de stress. Maar Hans was enorm onder de indruk.”
Jouw man heeft daarop de naam ‘Metejoor’ bedacht, toch?
Ingrid: “Ja. Joris had een naam nodig, en we waren allemaal mee aan het denken, zelfs onze huisarts. (lacht) Koen kwam met het idee: ‘Ze zeggen toch allemaal ‘met de Joris’, waarom dat niet samentrekken tot ‘Metejoor?’ “
Nadien volgden de hits én de optredens elkaar op.
Één keer riep hij jou zelfs op het podium om samen ‘Dit is wat mijn mama zei’ te zingen. Hoe voelde dat?
Ingrid: “Ik mocht dat toen niet verklappen, maar ik wist dat hij dat ging doen. Het was een magisch moment: Joris naast me, Lisa deed de backing vocals en Koen stond in het publiek… Achteraf mocht ik nog mee naar Qmusic voor een optreden. Met dat nummer hebben ze me wel geplaagd, hoor. (lacht) ‘Dit is wat mijn mama zei? Dat heb jij nooit gezegd!’, klonk het dan. Nee, niet letterlijk, natuurlijk. Maar het was – en is – echt wel de boodschap die ik mijn kinderen wil meegeven: fouten maken mag, ik ben er voor je.”
Het lijkt erop dat Lisa, voor wie het iets minder hard gaat, haar broer alle succes lijkt te gunnen?
Ingrid: “Dat is ook zo. Ze hebben een goeie band, ze werken ook vaak samen. Ze zijn allebei tevreden met waar hun carrière nu staat.”
“Toen we vlak voor Joris’ optreden de file aan de ingang zagen, beseften we: hier zijn duizenden mensen, allemaal voor onze zoon!”
De Vlaamse Von Trapps
Wat mensen misschien niet weten, is dat Joris en Lisa hun zangtalent van jou hebben. Klopt dat?
Ingrid: (verlegen) “Dat weet ik niet, hoor. Mijn man is ook heel muzikaal. Hij speelt al lang in een band. Het is ook dankzij hem dat ík ben beginnen te zingen: op een bepaald moment zocht hun band een zangeres en Koen, die mij thuis al vaak had horen zingen, stelde voor om eens mee te gaan. Ik heb nadien wel echt mooie dingen mogen doen. Ik heb bij Kloot Per W gezongen, ik mocht regelmatig optreden in het tv-programma van Jessie De Caluwe, en in ‘Lava’, het programma van Kamagurka en Herr Seele. Met onze band ‘Signals’ hebben we zelfs het voorprogramma van TC Matic met Arno gedaan.”
En je hebt op nummer 1 gestaan!
Ingrid kijkt verbaasd. Maar jawel, als Mysterious Woman met ‘This is your life’.
Ingrid: (lacht) “Hoe weet jij dat? Maar het is waar. De man van mijn nichtje was een dj en hij vroeg me of ik een nummer wilde inzingen. Het was iets eenmaligs, het nummer was niet echt mijn genre. Maar het was wel tof om te doen, en het scoorde inderdaad goed bij het publiek en in de Belgian Dance Charts.”
Heb je ooit overwogen om er professioneel mee door te gaan?
Ingrid: “Nee. Ik zong – en zing – enorm graag, maar ik ben niet zo’n podiumbeest. Ik ben eigenlijk veel te verlegen voor al die aandacht. Daarom vond ik dit interview ook zo spannend. Het is wel opmerkelijk hoe muziek door onze levens loopt. Mijn ouders waren muzikaal, mijn broer heeft mij gitaar leren spelen en hij heeft een bluesband, mijn zus speelde piano… Bij Koen hebben ze ook allemaal muziekschool gedaan en een instrument bespeeld. En Koen en ik hebben het dus doorgegeven aan onze kinderen. Onze WhatsApp-groep heet trouwens ‘De Von Trapps’.” (lacht)
Het geboortekaartje van Joris bleek voorspellend. ‘Zijn eerste optreden’ schreven jullie, gevolgd door zijn geboortedatum.
Ingrid: “Gek, hé! Dat was de periode toen ik bij Kloot Per W aan het zingen was. We wilden graag iets artistieks, geen gewoon geboortekaartje.”
Twee jaar na Joris werd Lisa geboren. Was dat een drukke periode voor jou?
Ingrid: “Ja, een beetje té druk, misschien. Ik werkte toen nog, ik was opvoedster in een tehuis voor mensen met een licht mentale beperking, en we repeteerden in die tijd vaak met de band. Het was een race van het werk naar de kinderopvang, thuis snel borstvoeding geven, alles klaarzetten voor de babysit en weer vertrekken naar een optreden of repetitie. Ik ben dat niet blijven doen. Koen werkte toen voor Janssen Pharmaceutica, en hij maakte ook lange dagen. De kinderen bleven vaak als laatsten in de naschoolse opvang. Ik had het daar moeilijk mee, zeker in de winter, als ze daar met hun sjaal en wantjes op de speelplaats stonden… Ik heb toen besloten om te stoppen met werken.”
“ ‘Miss’ of ‘niet-miss’, dat is niet belangrijk. Ik zie dat Joris gelukkig is. Hij is echt verliefd”
Je zette je carrière aan de kant voor de kinderen?
Ingrid: “Ja, maar dat maakte me niet zoveel uit. Achteraf denk ik soms: was ik niet beter blijven werken? Maar je weet nooit hoe iets had kunnen lopen. Ik was vooral blij om er voor mijn kinderen te kunnen zijn. Ik ben uiteindelijk negen jaar thuis gebleven, op mijn vijftigste ben ik weer begonnen. Vriendinnen verklaarden me voor gek, ze zeiden: ‘Wij denken al aan afbouwen en jij begint er nog aan!’ Maar ik heb veel energie, ik ben graag bezig.”
Sinds juni 2024 ben je met pensioen.
Ingrid: (knikt) “Maar ik zit niet stil. Ik doe vrijwilligerswerk in het centrum waar ik vroeger werkte: ik maak muziek met de bewoners, samen met een ex-collega. En in OKAN, het onthaalonderwijs voor anderstalige nieuwkomers, geef ik Nederlands aan anderstalige jongeren.”
Faalangst en depressie
Waren Joris en Lisa brave kinderen?
Ingrid: “Toen ze klein waren. (lacht) Nee, ik mag zeker niet klagen. Ze waren lief, ze gingen graag naar school en ze hebben ook altijd hun best gedaan.”
Toch waren er zorgen: in het derde leerjaar ging Joris door een moeilijke, zelfs depressieve periode, zo zegt hij.
Ingrid: “Hij zat echt niet goed in zijn vel, hij leek het allemaal niet meer te weten. En het ging steeds verder. Op een gegeven moment begon hij te vragen naar de zin van het leven en zo. Dan schrik je enorm, als ouder. Ik heb contact opgenomen met een kinderpsycholoog, en na enkele sessies ging het weer beter. Maar het was zeker een heftige periode. Als ouder voel je je dan toch een beetje machteloos, hé…”
Waar kwam dat gevoel bij hem vandaan?
Ingrid: “Wij denken dat hij op school onder te veel druk stond. De leerstof die de kinderen dat jaar moesten doornemen, was voor hem te veel, en de juf was zeer veeleisend. Dat was moeilijk voor Joris. Hij begon te twijfelen aan zichzelf. Het klikte ook niet met zijn juf. Het jaar ervoor had hij een geweldige meester gehad, die man kon de kinderen echt motiveren. Deze juf benadrukte vooral het negatieve. Als de kinderen naar voren moesten komen, was het voor straf. Joris, gevoelig en empathisch als hij is, kon daar niet mee om. Dat is ook de reden waarom hij stopte met de muziekschool: daar werd hij vaak naar voren geroepen – net omdat hij zo goed was en iets aan de anderen mocht voordoen. Maar hij blokkeerde daardoor. Hij dacht: wéér iets negatiefs. Nu ja, het is persoonlijk, natuurlijk. Lisa heeft daarna bij diezelfde juf gezeten, en zij had daar geen problemen mee.”
Lisa praat dan weer open over het feit dat ze ADHD heeft.
Ingrid: “Het heeft lang geduurd voor we dat wisten. Ze is nooit het kind geweest dat niet kon stilzitten en door de kamer stuiterde. Het zat bij haar eerder in concentratieproblemen, in een hoofd dat alle kanten opflitst. Vooral op de hogeschool werd dat heel duidelijk. Het was een vriendin van mij die voor het eerst de term ADD (een aandachtsstoornis zonder hyperactiviteit, red.) liet vallen. Toen ik er meer informatie over opzocht, was het wel héél herkenbaar, al heb ik het moeilijk om op iedereen een label te plakken.”
Ze heeft ook de ziekte van Crohn.
Ingrid: “Als klein kindje moest ze vaak rond bedtijd naar het toilet en ze bleef er dan altijd lang zitten. Ik werd daar soms boos van, ik dacht dat ze het bewust lang trok om niet naar bed te moeten. Nu denk ik dat de ziekte misschien toen al speelde. Intussen is het allemaal goed onder controle met medicatie. Ze kent haar lichaam goed, ze heeft geleerd om haar eigen grenzen te respecteren. Ze wordt ook goed opgevolgd. Mijn mama is gestorven aan darmkanker en we zijn het gewoon om allemaal regelmatig onze darmen te laten nakijken.”
Verliefd op Miss België
Een tijd geleden maakte Joris kennis met de keerzijde van de roem. De boekjes begonnen roddels over hem te schrijven en hij belandde in een burn-out.
Ingrid: “Dat was een moeilijke periode. Het was tot dan toe zo goed gegaan, en plots bleek het toch niet allemaal rozengeur en maneschijn. Hij werd goed begeleid door de huisarts en een psycholoog, maar ik heb me vaak zorgen gemaakt. Hij moest optredens afzeggen, en ik weet hoe belangrijk die voor hem zijn. Maar het publiek heeft hem nooit laten vallen. Ze gunden hem de rust, ze begrepen dat hij het even nodig had. Die steun heeft echt veel betekend.”
Deze zomer stond hij echter wéér in de boekjes, maar dit keer met een heel mooi bericht…
Wisten jullie al langer dat Metejoor een koppel vormt met Celine Van Ouytsel?
Ingrid: “Niet véél langer. (lacht) Ze hebben het niet lang verborgen gehouden voor het publiek. Ach, ‘miss’ of ‘niet-miss’, dat is niet belangrijk. Ik zie dat Joris gelukkig is. Hij is echt verliefd. En Celine is een heel fijne dame, we hebben elkaar al een paar keer ontmoet. En het mooie is: Lisa zei me onlangs ook dat zij gelukkig is. Wat kan een moeder meer wensen?”
Meer lezen:
Volg ons op Facebook, Instagram, Pinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!
