Getty Images

24/7 samen aan het werk: deze koppels wonen én werken samen

Door evi hermans

Werk en privé gescheiden houden? Dat is wel het laatste waar deze vier koppels aan denken. Voor hen is samenwerken de ideale situatie.

Koppels over hun gedeelde beroep

Charris en Ellen

Charris (30) en Ellen (32) werden 6 jaar geleden verliefd in het woonzorgcentrum waar ze werkten. Even scheidden hun professionele wegen, maar ze konden elkaar toch niet missen.

Ellen: “Charris en ik zijn zowat op hetzelfde moment aan de slag gegaan in hetzelfde woonzorgcentrum. Charris was zorgkundige, ik ergotherapeute en het gebeurde weleens dat we moesten samenwerken. Maar dat bleef heel lang louter professioneel.

Charris: “Tot ik op een gegeven moment merkte dat Ellen wel heel vaak in mijn buurt rondhing. En toen was ook in mijn hoofd het zaadje geplant. We zochten elkaar meer en meer op. Op den duur werkten we bijna continu samen. We planden het zo, dat we tegelijk bij dezelfde patiënten moesten zijn. Al had niemand een vermoeden dat er tussen ons iets groeide. Het was ook niet zo dat we bijvoorbeeld tijdens de middagpauze elkaars handje gingen vasthouden.”

Ellen: “Maar zelfs toen onze relatie dan uiteindelijk toch ‘officieel’ werd, had niemand daar moeite mee. Ik denk niet dat de collega’s ons als storend hebben ervaren.”

“We doen alles samen, en toch worden we elkaar nooit beu. Misschien omdat we twee vrouwen zijn?”

Charris: “Na twee jaar samenwerken, besliste ik om verpleegkunde te gaan studeren. Dat was ook voor Ellen het sein om nieuwe horizonten op te zoeken, maar eenmaal afgestudeerd, zijn we toch weer gaan samenwerken in het woonzorgcentrum waar we elkaar hadden ontmoet. Dat bleef toch een beetje onze thuis.

Ellen: “We kennen er iedereen en ja, dan wordt er thuis nog wel wat doorgeboomd over het werk, de collega’s en de bewoners. Dat is normaal. Andere mensen hebben ook een uitlaatklep nodig. Wij hebben dan als voordeel dat de andere weet waarover en over wie het gaat. Als Charris zegt dat collega X kortaf was, dan weet ik: ‘Ah ja, maar ze zei dat ze slecht geslapen had.’ We zien dat echt als een voordeel.”

Charris: “We zitten 24/7 op elkaar lip: we ontbijten samen, gaan samen werken, koken samen, kijken televisie samen en toch worden we elkaar nooit beu. Misschien omdat we twee vrouwen zijn en we dus beter begrijpen hoe een vrouw in elkaar zit?”

Ellen: “Ons motto is: het geheel is meer dan de som der delen. We praten ook heel veel. En als we voelen dat de andere toch met iets zit, geven we elkaar tijd en ruimte. Ik zal dan al eens in mijn eentje gaan wandelen, of iets gaan eten met vriendinnen. En Charris gaat dan eens langs bij haar zussen om haar hart te luchten. Maar daarna zijn we altijd weer blij dat we samen zijn.”

Sabine en Bart

Sabine (50) en Bart (50) zijn 27 jaar getrouwd en werkten bijna dag en nacht samen aan Vaccinnet+, een IT-systeem dat alle in België toegediende coronavaccinaties registreert.

Sabine: “Bart en ik zijn unief-liefjes. We kennen elkaar van op de universiteit en zijn als bij toeval allebei bij het toenmalige Kind & Gezin, nu agentschap Opgroeien, gaan werken. Allebei in de IT, maar op een andere dienst. Ongeveer drie jaar geleden kwam er een vacature in mijn team, en Bart was de perfecte kandidaat.”

Bart: “Sabine moest mij wat inwerken, maar aan een half woord hadden we genoeg, een bevestiging dat we ook professioneel elkaar goed konden aanvullen.”

“Veel vrienden moeten momenten plannen als koppel. Wij plannen ook activiteiten alleen, zodat we even niet op elkaars lip zitten”

Sabine: “En toen was er corona. Eerder al had mijn team Vaccinnet ontworpen, een systeem om vaccinaties te registreren, en door corona kwam de vraag om dat uit te rollen voor heel België. Een helse klus met een strakke deadline. Bart en ik – intussen thuis aan het werk – draaiden erg lange dagen. De bovenverdieping hadden we ingericht als kantoor. En toen zoon Vincent (17) thuisonderwijs kreeg, werd er nog een stoel bijgeschoven. Op zulke hectische momenten was het moeilijk om werk niet te veel met privé te mengen, maar omdat Vincent thuis was, lukte dat gelukkig wel. Dan zei hij: ‘Kunnen we het alsjeblieft even over iets anders hebben?’ ” (lacht)

Bart: “Maar tijdens de afwas kon ik toch weer een ingeving krijgen, polste ik even bij Sabine en hup, dan waren we weer vertrokken. (lacht) Natuurlijk zijn we wel op onze hoede dat het niet al werk is wat de klok slaat. Veel werkende vrienden moeten momenten plannen als koppel, bij ons is dat omgekeerd. Wij zorgen dat we activiteiten alleen plannen, zodat we niet altijd op elkaars lip zitten. Zo ga ik geregeld zwemmen en Sabine gaat wandelen, dan trekt ze de natuur in. Zij heeft die alleentijd meer nodig dan ik.”

Sabine: “Sinds kort hebben we ook Uhtred in huis, een blindengeleidehond waarvoor wij een puppy-pleeggezin zijn. Die zorgt ook wel voor afleiding. (lacht) We vullen elkaar gewoon heel goed aan, zowel privé als professioneel. En ook al hebben we weleens een discussie, we zijn allebei van het principe: de toepassing is belangrijker dan ons ego. Uiteindelijk bereiken we altijd een consensus.”

Bart: “En altijd voor bedtijd. We zijn nog nooit met ruzie gaan slapen.”

Gunther en Nathalie

Gunther (48) en Nathalie (47) zijn 19 jaar getrouwd. Voor dag en dauw rijden ze samen naar de markt met een wagen vol tafel- en binnenhuisdecoratie.

Gunther: “Eigenlijk ben ik per ongeluk achter het kraam beland. Ik heb een loodgieterij, en kende niks van de markt. Maar Nathalie had rugklachten, er was personeelstekort en dus stelde ik voor om op zaterdag mee te rijden om haar te helpen.”

Nathalie: “Dat was in het begin best grappig, want loodgieter is niet het meest sociale beroep. Als klanten iets aan hem vroegen, zag ik hem nét niet weglopen. Dat is ondertussen wel anders. Nu babbelt hij aan één stuk door, en zijn er zelfs klanten die speciaal voor hem komen. Om van de Facebookverzoeken nog te zwijgen.” (lacht)

“Aan één blik hebben we genoeg. Moeilijke klant? Dan moet ik Gunther maar even aankijken en hij snelt te hulp”

Gunther: “Op den duur viel het zo goed mee, dat ik ook de andere dagen begon mee te gaan. We zijn perfect op elkaar ingespeeld. We hebben allebei onze sterktes en zwaktes, en die passen als een puzzel in mekaar. Je mag me alles vragen over een toile cirée, maar als je wilt weten welk kussentje nu bij welke kleur past, ben ik weg. Dan kijk ik even naar Nathalie…”

Nathalie: “En dan kom ik hem ‘redden’. (lacht) Omgekeerd ook, Gunther heeft veel meer geduld dan ik. Moeilijke klant? Ook dan moeten we mekaar maar aankijken. Mensen vragen soms of dat niet vervelend is, zo 24/7 samen, maar ik vind dat niet. Integendeel, ik zou het niet meer anders willen. Ook privé heeft dat voordelen. Als we vroeger naar een feestje gingen, vond Gunther het altijd zonde als ik om 22 uur naar huis wilde. Maar ik moest wel om 4.30 uur opstaan! Nu moet hij er mee uit.”

Gunther: “Al is het ’s ochtends in de wagen altijd héél stil. Nathalie heeft een ontzettend ochtendhumeur.”

Nathalie: “En dan is het fijn dat ik gewoon mezelf kan zijn. Mocht er iemand naast me zitten die ik niet zo goed ken, zou ik me moeten forceren om vriendelijk te zijn. Tegen Gunther kan ik gewoon zeggen: ‘Laat me even gerust.’ (lacht) Soms vragen vriendinnen mij mee op weekend. ‘Dan heb je toch even me-time’, zeggen ze dan. Maar ik wil dat niet. Gunther en ik zijn veel samen, maar wel samen aan het werk. En ’s avonds zijn we moe. Als ik dan een vrije dag heb, wil ik die het liefst van al met Gunther doorbrengen. Tja, wat kan ik zeggen… Ik raak hem gewoon niet beu.”

Wim en Kim

Wim (53) en Kim (40) zijn 17 jaar samen. De vonk sloeg over op het werk. Na enkele jaren stampten ze samen ontbijt- en lunchbar Blend uit de grond.

Wim: “Achttien jaar geleden stapte Kim mijn kantoor binnen. Mijn toenmalige collega was zwanger en Kim nam haar plaats in. Er was meteen interesse. Nu ja, toch van mijn kant. Kim vond mij eerst nogal arrogant.

Kim: “We zaten samen aan een bureau, continu in elkaars zicht. Wim moest mij opleiden.
Ik ontdekte dat hij naast arrogant, ook best charmant kon zijn. En ik leerde zoveel van hem! Zo kwam stilaan toch van het een het ander. Dan gingen we na het werk nog iets drinken en zaten we tot een gat in de nacht allerlei bedrijfsstrategieën uit te dokteren. Op bierviltjes!”

Wim: “Vanaf dan kwam alles in een stroomversnelling. We gingen samenwonen, trouwden en kregen twee kinderen, Stan (13) en Cleo (9). En toen verloor ik mijn job, nu zo’n acht jaar geleden.”

“Als het voor een van ons te veel wordt, trekken we aan de noodrem. Dan nemen we een babysit en gaan we iets eten, of naar het theater”

Kim: “We speelden al even met het idee om een koffiebar te openen, het was nu of nooit.
Ondertussen runnen we al acht jaar samen Blend, een ontbijt- en lunchbar op ’t Eilandje in Antwerpen. En dat loopt goed. Zowel zakelijk als privé. ’s Morgens breng ik Cleo naar school, Stan rijdt met de fiets. ’s Avonds gaat Wim Cleo ophalen. Omdat we al om drie uur sluiten, valt alles goed te regelen. Ook fijn: als we vrij zijn, zijn we er allebei.”

Wim: “Ook in Blend zijn we een goed team. Kim staat in de keuken, ik in de zaal, dat loopt perfect. Al kan het ook botsen. Dan heb ik bijvoorbeeld commentaar omdat een gerecht niet op het juiste bordje lag of zo… Soms kwetst dat Kim en dan is het de kunst om na de werkdag snel de knop om te draaien. Dan is het eerst héél stil in de auto, maar daarna beginnen we te praten zodat het uit de weg is als we thuiskomen.”

Kim: “Als je met je partner samenwerkt, is het onvermijdelijk dat het werk je gezinsleven binnensijpelt, maar we waken wel over de balans. Als het te veel wordt, trekken we aan de noodrem. Dan nemen we een babysit en gaan we iets eten, of naar het theater. En op zondag zijn we gesloten. Dat familiemoment is heilig. Want naast een goeie zaak en blije kinderen, hebben we samen nog een doel: gelukkig getrouwd blijven.” (lacht)

Uit: Libelle 08/2022 – Tekst: Evi Hermans

VERDER LEZEN:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

Partner Content

De inhoud op deze pagina wordt momenteel geblokkeerd om jouw cookie-keuzes te respecteren. Klik hier om jouw cookie-voorkeuren aan te passen en de inhoud te bekijken.
Je kan jouw keuzes op elk moment wijzigen door onderaan de site op "Cookie-instellingen" te klikken."