Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten
© Getty Images

SOS relatie: “Ik heb twijfels. Is zij wel de vrouw van mijn leven?”

Lotte (26) en Leon (29) leerden elkaar kennen via Tinder, en zijn sinds een jaar een koppel. Toch twijfelen ze over een toekomst samen.

Wat zegt Lotte?

Lotte: “Toen ik Leon leerde kennen, was ik al een aantal maanden intensief aan het daten. Ik voelde me in coronatijden eenzaam, en alleen onlinedaten was mogelijk. Ik sprak zelden af met iemand, want mijn criteria waren streng. Ik chatte altijd minstens drie weken alvorens af te spreken. Zo ben je toch een beetje zeker dat de andere het meent.

Met Leon heb ik uiteindelijk een maand gechat. Hij nam z’n tijd, beantwoordde trouw mijn berichten, en dat gaf me een goed gevoel. Desondanks verwachtte ik niet veel van onze date. Het is een manier om niet ontgoocheld te worden, want stiekem hoopte ik op de klik. Ik voelde me direct erg op mijn gemak. We delen veel interesses en doen sindsdien veel samen. Tijdens corona was dat wandelen en lopen, nu ook vaak cultuur en optredens. Het is altijd fijn.

“We wonen nog altijd elk in onze stek. We hebben elkaar ook nog niet voorgesteld aan onze familie”

We slapen ook regelmatig samen en de seks is oké. Leon houdt rekening met wat ik prettig vind en vraagt daar ook naar. Controle loslaten is voor mij moeilijk, zeker bij het vrijen. Bij vorige partners lukte het vaak maar moeizaam, penetratie was niet mogelijk zonder glijmiddel. Voor mij voelde dat als falen. Leon is de eerste die me geruststelt en zegt dat het oké is.

We zijn nu een jaar verder, en ik hecht me steeds meer aan hem. Als ik me een leven zonder hem probeer voor te stellen, krijg ik spontaan een huilbui, dus ik vermoed dat ik hem niet uit mijn leven wil. Toch lukt het ons naar mijn gevoel niet om van hieruit verder te gaan. Zo wonen we nog altijd elk in onze stek. We hebben elkaar ook nog niet voorgesteld aan onze familie en ik ken nog altijd een groot deel van zijn vrienden niet. Ik vraag ook niet wat hij doet op de dagen dat hij niet bij mij is. Hij vertelt het niet uit zichzelf, en ik denk dat hij het als een vorm van controle zou ervaren mocht ik het wel vragen. In een vorige relatie liep het om die reden al eens fout.

Toch zou ik graag voor mezelf iets van toekomst zien. Ik heb dat beeld nu niet en dat maakt me vaak onrustig, ongelukkig ook. Onduidelijkheid is iets waarmee ik het moeilijk heb. Ik wil Leon niet onder druk zetten of dingen forceren. We zijn nog jong, ik begrijp dat hij een aantal dingen misschien anders ziet, maar ik zou toch ook een paar dingen uitgeklaard willen zien. Hoe kunnen we overgaan naar de volgende stap en wat is die stap? Het klinkt raar, maar op de een of andere manier lukt ons dat niet.”

Wat zegt Leon?

Leon: “Ik ben nooit erg met daten bezig geweest, ik had al vrij jong een eerste lief met wie ik lang samen was. Een jaar voor corona raakte dat uit. Ik ben toen op Tinder gegaan en ben er sindsdien niet meer af geweest. Ik beschouw het als een deel van mijn sociaal leven. Zeker tijdens corona bracht ik behoorlijk wat uren op de app door. Toen ik Lotte er tegenkwam, had ik een paar fijne contacten met meisjes. Ik praat graag met mensen, deel graag dingen en via die weg was dat erg makkelijk.

Met Lotte was het wel meteen ‘anders’. Na een goede maand spraken we af. Meestal ga ik daar niet met al te veel verwachtingen naartoe, maar nu voelde ik toch dat er meer in de lucht hing en dat bleek ook zo. We zijn blijven afspreken, tot op vandaag, en zij heeft intussen een belangrijke plaats in mijn leven. We delen veel dingen, vrijen ook regelmatig met elkaar. Een vriendin van mij weet dat wij iets hebben met elkaar en vraagt al eens naar de aard van onze relatie. Ik vind het vreemd dat ik daarop niet kan antwoorden.

“Onze relatie voelt meer aan als een ‘prelatie’, iets wat komt voor het definitieve samenzijn”

Uiteraard hebben wij een relatie, dat lijkt me logisch. Maar op de een of andere manier voelt het toch meer aan als een ‘prelatie’ zoals ze in Nederland dan zeggen. Iets wat komt voor het definitieve samenzijn. Ik zou Lotte niet graag uit mijn leven zien verdwijnen en ik vind onze tijd samen ook altijd erg plezant. En toch heb ik ook twijfels. Is zij de vrouw van mijn leven? Wat met kinderen? We hadden het daar nog niet over, maar toen haar zus onlangs beviel, voelde ik wel wat dit met Lotte deed. Ze werd nog aanhankelijker dan ze al is en ergens vond ik dat best bedreigend.

Ik voel vandaag vooral druk van mezelf en veel onuitgesproken druk van haar. Ik wil haar niet aan het lijntje houden en ook mezelf niets wijsmaken. Ik vind vooral dat ik het recht niet heb haar jaren te doen wachten op iets waarvan ik niet weet of ik het ooit wil.

Ik ben seksueel trouw aan Lotte, maar ik ga af en toe via Tinder nog wel eens op stap met iemand. Ik deel dat niet met haar omdat ik zeker weet dat ik haar daarmee pijn zou doen. Ik geniet er wel van, van andere mensen ontmoeten, van die prikkels. Tegelijkertijd vind ik ook de geborgenheid van het leven met Lotte heel vervullend. Ik vind niet van mezelf dat ik goed bezig ben, ik zou graag wat ‘geruster’ zijn en misschien ook meer duidelijkheid krijgen in waar het met Lotte heen gaat.”

Hoe moet het nu verder?

Rika Ponnet: “Leon en Lotte zijn een goed voorbeeld van hoe relaties zich bij nogal wat twintigers ontwikkelen. Wat ze zelf als een prelatie omschrijven, is een vorm van verkering die eruitziet als een gewone relatie, maar waarbij niets openlijk wordt uitgesproken. Vonden ze dat aanvankelijk ‘makkelijk’, vinden ze dat nu almaar ‘ongemakkelijker’.

Vooral Lotte wil graag antwoorden op vragen die ze niet durft te stellen. Bij Leon leeft er onrust, een angst voor het uitspreken van verwachtingen. ‘Samenwonen en kinderen, daar krijg ik een versmachtend gevoel bij.’ We exploreren die gevoelens en bij beiden speelt er faalangst voor wat een volwassen leven met zich meebrengt aan verantwoordelijkheden.

“Leon en Lotte moeten ervoor kiezen om dit echt een kans te geven. Alleen zo creëren ze een veilige basis”

Die angst hangt samen met wat ze meemaakten in hun gezin van herkomst. Bij Lotte is dat opgroeien bij een alleenstaande moeder. ‘Ik bewonder mijn mama, ze deed dat geweldig, maar toch vooral ten koste van zichzelf.’ Bij Leon is dat opgroeien in een gezin waar de lat erg hoog lag, waar de vader enkel en alleen bezig was met geld verdienen en presteren. Ze hebben het beiden dus vooral moeilijk met wat er in een verdere toekomst nodig is om de relatie gaande te houden.

Het gaat over kinderen, maar ook over seksualiteit en intimiteit. Ze zeggen allebei dat ze graag vrijen met elkaar, maar dat er toch iets ontbreekt. ‘Ik kan me niet echt geven aan Leon, op de manier waarop ik dat graag zou willen. Er is altijd een stemmetje in mijn hoofd dat zegt: ‘Wat als ik niet genoeg ben?’ Leon vertelt: ‘Ik vrij graag met Lotte, maar zodra zij de deur uitgaat, ga ik twijfelen: is wat wij hebben goed genoeg?’

Ik bespreek met hen dat overgave in een relatie alleen maar kan als je ervoor kiest om de relatiecirkel te sluiten. Dat betekent: de relatie echt een kans te geven. Dan alleen is er een veilige basis voor het exploreren van de meer intieme dingen. Ik vertel hen dat ze door niet te kiezen zichzelf in een wachtkamer zetten. En dat er in die wachtkamer twee deuren zijn, één richting de uitgang en één richting het leven. ‘De uitgang wil ik alleszins niet’, reageert Lotte wat emotioneel. ‘Ik evenmin’, bevestigt Leon.

Ik ga verder dat het leven uit veel kamers bestaat en dat ze met deze keuze nog maar de eerste deur openen, en dat er áltijd deuren zijn in beide richtingen. We bespreken wat door die eerste deur gaan voor hen zou kunnen zijn. Lotte zegt dat ze graag zou hebben dat ze nu allebei, in het bijzijn van elkaar, Tinder van hun telefoon verwijderen. En dat ze graag een foto van hen beiden wil posten op sociale media, want dat is voor haar een manier om te tonen dat ze een koppel zijn. Dat ziet Leon zitten. Ze beslissen samen dat ze hiermee voorlopig verder kunnen.”

Uit: Libelle 27/2022 – Tekst: Rika Ponnet

LEES OOK:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

Partner Content