Moestuincolumn: “Noem mij gerust een aardbeiensnob, het móét zelfs!”

Moestuincolumn: "Noem mij gerust een aardbeiensnob, het móét zelfs!"

Ook in juni kijkt Libelle Lekker-redactrice Jolien, opgegroeid op de boerderij van haar ouders, met verwondering en passie naar wat een nieuwe maand deze keer te bieden heeft.

Aardbeien: het zoetste parfum

“Elke woensdagochtend wandel ik van het treinstation in Melsele naar de boerderij van mijn ouders om er te helpen. Het is een uurtje wandelen. En elke week verbaas ik me erover dat de weg er anders uitziet. Deze maand valt meteen de geur van zongerijpte aardbeien op.

Nog voor ik ze zie, prikken ze in mijn neus. De geur katapulteert me terug naar de tijd dat ik bij mijn ouders woonde. Op mijn dagelijkse fietstocht naar school kwam ik velden vol aardbeien tegen die lagen te zonnen op een bed van stro. Ik herinner me die zoete, bedwelmende geur die met niets te vergelijken valt. Ik ging er trager voor fietsen. Soms kon ik er niet aan weerstaan, en nam ik een doosje kraakverse aardbeien mee voor mijn vriendinnen in de stad. Maar dat werkte niet.

“Als ik aardbeien koop, blijf ik secondenlang met gesloten ogen boven het bakje hangen. Om de zoete, zomerse, onbezorgde geur volledig in me op te nemen”

Want aardbeien (de lekkere althans) zijn broos. Ze blutsten door de schokken op de fiets. Als ik nu aardbeien koop (Sonata, als ik mag kiezen), blijf ik secondenlang met gesloten ogen boven zo’n bakje hangen. Om de geur volledig in me op te nemen. Die zoete, zomerse, onbezorgde geur.

Aardbeiensnobisme

Iedereen die al eens aardbeien aan een kraampje langs de weg kocht, weet wat ik bedoel. En kent het verschil met aardbeien uit de supermarkt. Noem het gerust snobisme.

Maar als je grootouders vijftig jaar lang professioneel aardbeien hebben gekweekt, je bent opgegroeid in Melsele (het dorp van de aardbeifeesten en de aardbeikoningin) en je nichtje haar eigen aardbeienbedrijf uit de grond stampte, dan mag dat. Het moet zelfs. Omdat je weet dat het anders kan. Omdat je weet hoeveel lekkerder aardbeien kúnnen zijn.

Kort samengevat zijn er drie vuistregels:

  • Eet aardbeien zo vers mogelijk. Koop ze lokaal bij de boer, zodat er geen transport nodig is.
  • Bewaar ze in de koelkast, maar zorg dat ze altijd op kamertemperatuur zijn voor je ze eet. Aardbeien geven hun aroma’s pas volledig vrij bij 18°C.
  • Of kweek ze in je eigen tuin in volle grond. Dan eet én ruik je binnen de kortste keren de meest verse aardbeien die je kunt dromen. Weinig plaats? Gooi de geraniums van je vensterbank en plant lekkere aardbeien in de plaats.

Thuiskomen zal nog nooit zo zoet geweest zijn, beloofd! Oh ja, neem aardbeien nooit of te nimmer mee op de fiets. Probéér het zelfs niet.”

Lees ook:

SCHRIJF JE IN VOOR ONZE MOESTUINNIEUWSBRIEF

Abonneer je op onze moestuinnieuwsbrief en ontvang tweewekelijks op zaterdagochtend het beste moestuinnieuws, gratis en voor niets in je mailbox!

PS Ben je al lid van onze Libelle Tuinclub op Facebook? Da’s een supergezellig clubje van mensen met een passie voor groen die elkaar inspireren, vragen en tips uitwisselen. Dat ontdek je allemaal hier!

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief om op de hoogte te blijven van de beste groentips en wooninspiratie!

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Lees verder na de reclame

Het volgende Libelle-artikel is echt even het wachten waard :)