Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten
Getty Images

Eveline viert haar eerste kerst zonder dochtertje Laure

Eveline is mama van twee dochtertjes. Yana is acht jaar, Laure overleed tijdens de zwangerschap. 1 januari 2020 zou normaal haar geboortedag zijn, maar dat mooie vooruitzicht duurde niet lang. 

“Toen we de NIP-test lieten uitvoeren, werd al vrij snel duidelijk dat het niet goed ging met haar. Laure leed aan trisomie 18 en had onder andere afwijkingen aan haar hartje en hoofdje. We moesten beslissen of we de zwangerschap wilden verderzetten. Haar slaagkansen waren miniem, dus we wilden het Laure niet aandoen om op die manier op de wereld te komen. Maar het was hartverscheurend moeilijk.”

Mijn lichaam was helemaal nog niet klaar voor een bevalling. En toch werd ik mama. Laure leek voor mij compleet. Met tien vingertjes en teentjes.

Dezelfde avond nog besliste Eveline om via een spoedopname de bevalling in te laten leiden. “Het was een intense bevalling. Omdat je lichaam er helemaal nog niet klaar voor is, zijn de opgewekte weeën eens zo zwaar. Ik dacht dat ik het niet zou aankunnen, maar plots was ze daar, plots was ik mama van twee. We wisten wel dat we de juiste keuze hadden gemaakt, maar dan zie je dat kleine, fragiele mensje liggen. Ze leek zo compleet voor mij. Met tien lange vingertjes en teentjes, zoals haar papa. En mijn neus. Diezelfde avond nog hebben we foto’s laten maken door Boven de Wolken. Het is pas de volgende dag dat ik besefte dat ik afscheid moest nemen van Laure. Die dag kon ik niet stoppen met huilen.”

Het is hard om te beseffen dat Laure zogezegd niet bestaat. Maar ze is wel mijn dochter. Ik bén mama van twee.

De roze wolk maakte plaats voor het harde besef: Laure was overleden. En hoewel Eveline en haar vriend veel steun kregen, merkten ze ook hoe hard de maatschappij kan zijn. “Wat heel hard was, is dat we onze dochter nooit hebben kunnen inschrijven. Ze bestaat zogezegd niet, omdat ze nog maar vier maanden oud was. Maar ik ben wel haar mama, ik ben bevallen van een tweede dochter. Dat doet nog steeds veel pijn.”

Na de intense bevalling begint voor Eveline een donkere periode: “De eerste maanden leefde ik op automatische piloot. Ik stond op, maakte eten, poetste en deed alles wat ik moest doen om er vooral ook voor Yana te zijn. Na twee maanden dacht ik: ok, ik zal nu maar best terug gaan werken. Dus dat deed ik dan. Maar toen kwam de klap pas echt. Elke kinderwagen die ik zag, een kleine opmerking of een goedbedoelde maar kwetsende vraag hakte er dubbel zo hard in. Ik kon het niet meer aan. Het is eigenlijk pas sinds kort dat ik besef dat ik het echte rouwen nog niet toegelaten had.”

Nu de uitgerekende datum dichter komt, voel ik de pijn pas echt.

“M’n vriend heeft het stilaan een plaats kunnen geven en verwerkt het rustig verder op zijn manier, maar ik blijf met veel verdriet zitten. Het is ook niet altijd gemakkelijk om je verhaal te doen bij mensen die niet weten hoe het voelt om een kind te verliezen. Daarom ga ik naar een psycholoog en ik haal veel steun uit een praatgroep van mama’s die hetzelfde meemaakten. Dat helpt. Ook voor Yana was het moeilijk. Zij keek net zo goed uit naar de geboorte van haar zusje. De bevalling gebeurde in de zomervakantie, dus ik was best bang om te zien hoe ze zou reageren op vragen van klasgenootjes. Maar de juf heeft dat fantastisch aangepakt. Yana weet dat ze met al haar vragen of gevoelens ook bij haar terechtkan.”

Ook de feestdagen worden een zware dobber. Eveline was normaal op 1 januari uitgerekend. “We hebben er nog mee zitten lachen, toen we die datum hoorden. Het zal toch niet waar zijn, net na een feestavond. Maar nu kunnen de feestdagen voor mij niet snel genoeg voorbij zijn. Ik wilde eerst helemaal geen kerstboom zetten dit jaar, maar dat zou het ook moeilijker maken voor Yana. Ze is zo’n lieve zus. Voor haar verjaardag hadden we mooie ballonnen gekocht. Toen wilde ze er ook eentje in de lucht laten voor Laure. En dat wil ze ook doen als het Nieuwjaar is. Zodat haar zusje in de hemel er ook bij kan zijn.”

Deze verhalen blijven ons ook bij:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!