Je voornaam definitief veranderen? Zo gaat het in zijn werk

Je voornaam definitief veranderen? Zo gaat het in zijn werk

Van Elizabeth naar Lies. Sinds kort kun je je voornaam veel makkelijker veranderen. Minister van Justitie Koen Geens voerde hiervoor een wijziging in de regelgeving in. Woordvoerster Sieghild Lacoere legt uit hoe het nu in z’n werk gaat.

Wat is er precies veranderd?

Sieghild Lacoere, woordvoerster van de minister van Justitie Koen Geens: “Wie vroeger zijn voornaam wilde veranderen, moest eerst een aanvraag indienen op de overheidsdienst Justitie. Pas na anderhalf jaar kreeg je een positief of negatief antwoord en betaalde je 490 euro als je nieuwe naam werd goedgekeurd.

Vandaag gaat dat een stuk sneller. Het enige wat je moet doen is naar een ambtenaar van de burgerlijke stand in je gemeente gaan met de juiste documenten. Check dus zeker de website van je gemeente om te weten wat je precies moet meenemen. Als je vraag wordt goedgekeurd, dan kun je al na een paar dagen door het leven gaan met je nieuwe voornaam.”

Hoeveel betaal je voor een nieuwe voornaam?

“Dat hangt af van gemeente tot gemeente, want die mogen het bedrag zelf kiezen. In Gent en Aalst bijvoorbeeld is het helemaal gratis, terwijl je in Sint-Lievens-Houtem 150 euro moet betalen. Maar het is wel altijd een vast bedrag, je moet dus niet per letter betalen. Ook hangt het af van persoon tot persoon. Transgenders betalen maar 10 procent van het gewone tarief. Ook personen van vreemde origine die de Belgische nationaliteit hebben aangenomen, kunnen achteraf gratis een nieuwe voornaam aanvragen.”

Wordt élke voornaam aanvaard?

“Dat beslist de ambtenaar in kwestie. Al zijn er wel een aantal voorwaarden waar een voornaam aan moet voldoen. Als de naam te verwarrend of schadelijk is, bestaat de kans dat die niet goedgekeurd worden. Een typische meisjesnaam voor een jongen, bijvoorbeeld. Hetzelfde geldt voor namen die belachelijk, hatelijk, absurd of choquerend zijn.

Een naam die dus bijvoorbeeld maar uit één letter bestaat, of een onuitspreekbare opeenvolging van medeklinkers bevat, kan niet. Ook namen zoals ‘Hitler’ worden steevast geweigerd. En in uitzonderlijke gevallen laat de wet het gewoon niet toe om de voornaam te veranderen. Denk maar aan een voortvluchtige die een nieuwe naam wil hebben om zijn identiteit te verbergen. Als een ambtenaar twijfelt over de motieven, kan die om een bijkomend onderzoek vragen.”

Hoeveel Belgen kozen in het verleden al een nieuwe voornaam?

“Dat aantal stijgt nog élk jaar. Uit onze cijfers blijkt dat in de voorbije twintig jaar maar liefst 15.236 Belgen hun voornaam wijzigden, en 15.756 voor een andere familienaam kozen. Vorig jaar alleen al veranderden 1.050 mensen hun voornaam.”

Kun je je familienaam nu ook makkelijker veranderen?

“Neen, die aanvraag moet je nog steeds indienen bij de Federale Overheidsdienst Justitie. Maar je betaalt wel hoe dan ook hetzelfde bedrag: 140 euro. Vroeger varieerden de tarieven meer. Een naamsverandering kostte je standaard 49 euro. Maar voor kleine toevoegingen zoals een hoofdletter in een kleine letter veranderen, betaalde je zelfs tot 740 euro. Wel blijft een ernstige reden noodzakelijk en mag de gevraagde familienaam niet voor verwarring zorgen of andere mensen schaden.”

De drie meest voorkomende redenen om je voornaam te veranderen

  • De roepnaam is anders dan de officiële naam. Denk maar aan bijvoorbeeld Elisabeth, wat vaak afgekort wordt naar Lies.
  • Mensen worden gepest met hun voornaam.
  • Transgenders die van geslacht veranderen, kiezen voor een naam die écht bij hen past.

Toch geen naamswijziging voor deze lezeressen!

Kaat: ”Hoewel er ‘Catelijne’ op mijn identiteitskaart staat, is dat nooit mijn echte naam geweest. Nadat de geboortekaartjes waren verstuurd, hebben mijn ouders me altijd Kaatje genoemd. Natuurlijk zijn die verschillende namen soms verwarrend, maar ‘Catelijne’ is een stukje van mijn verleden en dat wil ik niet zomaar uitwissen. Bovendien is het soms handig: als mensen mij in de post met Catelijne aanspreken, weet ik al dat het om reclame gaat (lacht).”

Else: “Eind jaren zestig hoorde je vaak ‘Els’ en ‘Ilse’. Mijn ouders hebben er ‘Else’ van gemaakt. Zo speciaal, zo zeldzaam, geen denken aan dat ik mijn naam ooit verander.”

Diny: “Mijn vrienden maken continu grapjes, en noemen me vaker ‘Diwel’ dan ‘Diny’. En ik moet ook altijd tien keer herhalen dat het met een ‘d’ is, en dus niet ‘Tiny’, zoals de kinderboekjes. Dat is jaren zo. Vroeger vond ik dat vervelend, en droomde ik van een andere naam, maar nu ben ik fier. Want ken jij nog iemand die ‘Diny’ noemt? Ik niet!”

Lees ook:

 

Lees verder na de reclame

Het volgende Libelle-artikel is echt even het wachten waard :)