De Kast: mama’s lanceren initiatief voor gezinnen die het financieel moeilijk hebben

De Kast: mama's lanceren initiatief voor gezinnen die het financieel moeilijk hebben

Steeds meer gewone burgers voelen zich geroepen om anderen te helpen, en stampen daarvoor zelf hartverwarmende initiatieven uit de grond. ‘De Kast’, een mooi initiatief van drie mama’s, is er zo eentje. Lees hier het inspirerende verhaal!

Een klasgenootje van je kind dat het thuis niet gemakkelijk heeft, je eenzame buurvrouw, of een gezin dat gevlucht is uit een ander land en sociaal geïsoleerd raakt… heb jij ook het gevoel dat je iets op poten wil zetten om te helpen? Dan ben je niet de enige, zo blijkt uit een onderzoek van de Gezinsbond en Kenniscentrum Gezinswetenschappen van Odisee. Steeds meer mensen nemen initiatieven voor anderen, zoals drie mama’s uit Heverlee die De Kast lanceerden.

De Kast: drie mama’s met een hart voor kinderen

De Kast zet zich in voor gezinnen van kleuters en lagereschoolkinderen die het financieel moeilijker hebben. Mama Nele (44) is één van de initiatiefnemers en legt het idee achter De Kast uit.

Hoe is het idee van De Kast ontstaan?

Nele: “Een aantal jaren geleden zag ik op televisie de reportage ‘1 op 10’, over het feit dat toen maar liefst één kind op tien in Vlaanderen niet eens drie maaltijden per dag kreeg. Dat greep me zo aan dat ik de volgende dag meteen aan de directrice van de kleuterschool waar mijn kinderen zaten, heb gevraagd of zij ook kinderen kende die niet altijd iets bij zich hadden om te eten. En dat wás ook zo. Ze kocht zelf af en toe een brood en wat beleg om aan die kindjes te geven, zodat ze toch iets konden eten. Ik heb haar toen gevraagd of we samen iets op poten konden zetten, en zo is het idee van De Kast ontstaan.” 

Wat is dat dan precies?

“Het is letterlijk een kast, die in de gang van de kleuterschool staat, waarin ouders eten en kleren kunnen leggen. Met heel wat ouders maken we daar dan pakketten van, die de directrice aan de gezinnen geeft die het financieel wat moeilijker hebben. Ondertussen hebben we ook een weggeefplein, waar we kleding verdelen, en maken we pakketten speciaal voor Sinterklaas.” 

Wat vinden jullie zoal terug in De Kast?

Heel veel! Iedereen kan in De Kast leggen wat hij wil, dat maakt het ook zo mooi. Ik heb bijvoorbeeld een appelboom in de tuin staan. Van zodra de appels rijp zijn, hebben we er honderden in huis. Te veel dus. Ik gebruik de overschot om voedselpakketten te maken, zodat de gezinnen appelmoes kunnen maken. Er zijn ook mensen die pompoenen schenken. Die snijden we dan in grote stukken, we kopen uien en bouillonblokjes waarmee we een pakket samenstellen om pompoensoep te maken. Er zijn zelfs piloten die de shampoos uit hotels doneren, of chocolatiers die na Pasen de overgebleven chocolade schenken. Fantastisch!” 

“Een kind dat op 6 december op school komt en niets heeft gekregen van de sint, is ongelukkig en voelt zich meteen minderwaardig”

Krijgen jullie ook financiële steun?

“We hebben ondertussen ook een rekening geopend waarop mensen een bedrag kunnen storten. Klein of groot, dat maakt niet uit. Ons initiatief is in al die jaren heel groot geworden, het is hartverwarmend om te zien hoeveel mensen zich inzetten voor de kinderen.” 

Jullie doen het al jaren aan een stuk. Dat geeft ongetwijfeld veel voldoening?

“Absoluut! Maar ik moet wel zeggen dat we zelf een beetje op de achtergrond blijven. De directrice is diegene die ontdekt welke kinderen het thuis niet makkelijk hebben. Zij ziet wie er ’s middags geen boterhammen heeft, of van wie de schoolrekeningen niet betaald worden. Zij is als het ware de brug tussen de gezinnen die het moeilijk hebben en ons, de mensen die de pakketten samenstellen. Het laatste wat we willen, is dat er twee kampen gecreëerd worden. De meeste gezinnen kennen we wel, maar sommigen ook niet en dat is oké. Het doet wel ongelooflijk deugd als de directrice een brief krijgt om ons te bedanken, of een foto van kinderen die smakelijk hun pompoensoep aan het eten zijn. Daar doen we het voor.” 

Jullie denken dus nog lang niet aan stoppen?

“Neen! In België wordt weleens gezegd dat elk kind evenveel kansen krijgt, zeker in het onderwijs. Maar daar ben ik het niet mee eens. Een kind dat ’s morgens niet gegeten heeft, kan zich moeilijker concentreren, en heeft dus meer moeite om te leren schrijven. Een kind dat op 6 december op school komt en niets heeft gekregen van de sint, is ongelukkig en voelt zich meteen minderwaardig. Wij willen dat élk kind effectief dezelfde kansen krijgt.” 

Wat hopen jullie voor de toekomst?

Onze ambitie is niet om te groeien. Wij zijn alle drie mama, hebben een fulltime job. Voor een school van zo’n duizend kinderen is het heel intensief om al die voedselpakketten samen te stellen. Maar we hopen wel dat we veel scholen kunnen inspireren, want vaak wordt het probleem van armoede nog ontkend. En het zou ook mooi zijn mochten er in elke school twee of drie mama’s zijn die hun schouders zetten onder zo’n project.” 

Belangrijk: erkenning van burgerinitiatieven

Burgerinitiatieven worden op dit moment al goed ondersteund, maar het kan nog beter. Lokale overheden kunnen actief meewerken aan een betere samenwerking met burgerinitiatieven, door ze onder andere vertrouwen, erkenning en waardering te geven. En er moeten soms ook financiële middelen tegenover gezet worden”, zegt Kathleen Emmery van het Kenniscentrum Gezinswetenschappen. “De Vlaamse overheid speelt hierin een belangrijke rol. Die kan de samenwerking tussen burgerinitiatieven, gemeentebesturen en netwerkversterkende instanties stimuleren door bijvoorbeeld een participatieambtenaar aan te stellen, die lokale verenigingen praktisch en administratief wegwijs maakt.”

Ook een burgerinitiatief opstarten?

Wil je zelf een initiatief op poten zetten maar weet je niet hoe je eraan moet beginnen? Dan kan de inspiratiegids van de Gezinsbond, die je voor slechts 10 euro kunt kopen bij de Gezinsbond, je misschien op weg helpen.

Beeld: iStock

2.7.0.0

Lees verder na de reclame

Het volgende Libelle-artikel is echt even het wachten waard :)