Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Terug in de tijd met Gilda De Bal

Door De Redactie

Iedereen heeft ze: bijzondere plekken, gesprekken, momenten die hij of zij opnieuw zou willen bezoeken of beleven. Of anders zou aanpakken, als het kon. Vier BV's doken terug in de tijd. Deze week: actrice Gilda De Bal.

"Ik ben nogal een nostalgisch type, maar ik probeer daar toch een beetje tegen te vechten." Als actrice Gilda De Bal (57) spreekt, straalt ze tegelijkertijd rust en energie uit. "Het is fijn om goede herinneringen te hebben en het houdt je soms wel warm, maar 'vandaag' is wat telt. En toch moet ik er steeds weer op letten om niet te nostalgisch te gaan dwepen."

Als ik één persoon nog 'ns zou kunnen ontmoeten…

Gilda De Bal: "Mijn moeder. Ze is vrij jong gestorven. In een knip was ze weg. Zij was 62, ik 39. Wat ik me bij die ontmoeting voorstel? Wel, er zijn dingen die ik haar vroeger verweten heb. Dat ze niet genoeg voor zichzelf opkwam, dat ze zich soms liet doen. Bij momenten betrap ik mezelf erop dat ik daarin toch erg op haar lijk. Dat soort dingen zou ik dan ook met haar willen bespreken."

Als ik één dag opnieuw zou kunnen beleven…

Gilda De Bal: "De trouwdag van mijn dochter, die zou ik nog wel eens willen meemaken. Heel die dag gaf zo'n fijn, warm gevoel. Alle sterren leken gunstig te staan. (lacht) Alle mama's en papa's waren en trouwens ook. De bruiloft had iets van een Italiaans feest, met kraampjes en eten en mensen die allemaal vrolijk waren. En een gelukkig koppel dat heel bewust voor die dag had gekoezen. Iedereen werd steeds blijer en blijer. En rustiger ook. Om twaalf uur 's nachts kwam mijn schoonzoon naar me toe en zei "Dit was nu het trouwfeest waar wij zo van gedroomd hadden."

Als ik één rol zou mogen overdoen…

Gilda De Bal: "Ik dacht eerder aan een levensrol: mijn rol als moeder. Ik heb het gevoel dat ik daar wat steken heb laten vallen. Toen mijn dochter klein was, was ik altijd druk bezig. Daarover voel ik me nog steeds schuldig. Ik heb mijn hele leven in het theater gespeeld, maar met haar heb ik zo weinig gespeeld. Dat besefte ik pas ten volle toen mijn dochter eens tegen me zei: "Je hebt ooit één keer met mij met de Barbies gespeeld." Ik vond het zo erg toen ik dat hoorde! Ze is het dus wel blijven onthouden."

Lees het volledige interview met Gilda De Bal in Libelle 46 (13 november 2008)