Libelle’s Grote Afslankplan: lees hier hoe het Myra al verging

Libelle’s Grote Afslankplan: lees hier hoe het Myra al verging
Myra-de eerste dagen

Vanaf deze week kun je Nancy, Fleur, Ivonna en Myra in hun strijd tegen de kilo’s volgen. Het startschot is intussen gegeven! Hier lees je hoe het Myra tijdens de eerste dagen verging.

Maandag 4 januari

De nieuwjaarsfeestjes zijn achter de rug, de feestmaaltijden opgegeten. Nu is het tijd om dat eeuwige goede voornemen waar te maken en komaf te maken met die acht overtollige kilo’s. Waar die vandaan komen? Mijn werk in ploegen. Ik werk al dertien jaar bij de politie als inspecteur. Een echte droomjob die ik met hart en ziel doe. De eerste negen jaar bleef het getal op de weegschaal constant (ik heb eigenlijk nooit echt moeten opletten voor mijn gewicht). Maar sinds vier jaar werk ik in ploegen en dat heeft een en ander drastisch veranderd. Door mijn onregelmatige uren ben ik in een extreem ongezond eetpatroon gesukkeld, met emotionele eetbuien en een bioritme dat compleet ontregeld is.

En nu wil ik daar van af. Vanaf vandaag!

Woensdag 6 januari

Mijn dochter Céleste heeft een beetje aanleg om wat zwaarder te worden en ik wil haar dat absoluut besparen. Maar zelf vechten tegen de kilo’s én ook voor haar vechten is best vermoeiend. Toch wil ik haar goed informeren over wat gezonde voeding is, zonder er druk op te leggen. Maar wat blijkt? Ze is uit zichzelf heel enthousiast over mijn nieuwe levensstijl! Op haar vraag sluiten we de dag af met een gezond, zelfgemaakt ijsje op basis van gele kiwi, vers sinaasappelsap, peer en woudvruchten. Lekker!

Donderdag 7 januari

Vroeger ging ik tijdens mijn dienst vaak een snelle hap, een broodje of bestelde ik fastfood met de collega’s. Ik dacht dus eigenlijk op voorhand niet na over wat ik zou eten en liet me daardoor vaak verleiden tot allerlei ongezonds.

Wat een contrast met nu! Morgen begin ik om 6 uur met werken, dus heb ik nu mijn lekker ontbijt (zelfgemaakte granola met yoghurt en fruit), tussendoortje (worteltjes) en lunch (een slaatje met kip en garnalen) al klaargemaakt. En ik kijk er nog naar uit om dat morgen op te smullen, ook!

Vrijdag 8 januari

06u32. Balen, balen, balen! Was ik gisteren nog zo enthousiast over mijn goede voorbereiding, zit ik nu op het werk en besef ik dat ik mijn yoghurt voor bij het ontbijt thuis ben vergeten. Stom! Ach ja, dan maar gewoon banaan, frambozen en granola, zonder yoghurt.

Zaterdag 9 januari

Ai, gisteren heb ik gezondigd… Ik was op een feestje en 1 gin-tonic smaakte naar meer. Gelukkig was er niets bij vanochtend op de weegschaal.

Misschien moet ik toch maar afleren om mezelf meermaals per dag te wegen. Diëtiste Annelies raadt aan om me altijd op hetzelfde moment van de dag te wegen, en zeker niet meer dan 1 keer per dag. ‘De schommelingen die je dan ziet, kunnen demotiverend werken,’ besluit ze. Dat heb ik intussen begrepen, maar het blijft een verslaving om me dagelijks te wegen.

Maandag 11 januari – Dinsdag 12 januari

03u05. Hier zit ik dan, met het allermoeilijkste moment tot hier toe voor de boeg: de eerste nachtdienst. Het is 3 uur en ik heb extreme honger.

Zondagavond heb ik nog tot 22 uur gewerkt. Céleste bleef bij mijn ouders slapen, dus kon ik ‘s maandags iets langer slapen. Zo kon ik min of meer uitgerust aan de nachtdienst beginnen.

Ik stond op rond 10u30. Dat is later dan gewoonlijk, dus heb ik mijn eetschema gewoon mee opgeschoven. Rond 11u30 nam ik het ontbijt: magere natuuryoghurt, een appel en muesli. ‘s Middags ben ik wat gaan shoppen, en tegen 15u30 at ik een wortel en wat broccoli als tussendoortje. Rond 18 uur heb ik geluncht. Dat smaakte, en ik had een voldaan gevoel. Dus besloot ik niet te veel eten mee te nemen naar het werk. Wat ik niet bijheb, kan ik ook niet opeten, redeneerde ik.

Een zeer slechte beslissing! Want hier zit ik nu, met scheurende honger. Mijn vier crackers met mager beleg en mijn yoghurt zijn al op. Behalve hongerig, voel ik me ook moe en heb ik het koud. Om de honger wat te onderdrukken én om me wat op te warmen, heb ik al een paar koppen thee gedronken. Maar terwijl ik daarvan nip, hoor ik de snoepautomaat mijn naam schreeuwen. Bah, wat een rotgevoel! Toch blijf ik er van af. En put ik hoop uit de drie gedroogde vijgen die ik nog bij heb.

Dat deze dienst maar snel voorbij is, zodat ik mijn bed in kan met het vooruitzicht van een lekker ontbijtje!

Woensdag 13 januari

Na de horror-nachtdienst van gisteren, ben ik de dag vandaag geweldig goed gestart: -1,3 kilo op de weegschaal! En dat na 8 dagen. De eerste kilo is eraf!

Donderdag 14 januari

Pfff, ik heb het moeilijk. Ik ben superblij dat ik al ben afgevallen, maar mijn humeur daalt steeds verder de dieperik in. Ik heb medelijden met de mensen om me heen. Vandaag heb ik  voor de achtste dag op rij gewerkt, met allemaal verschillende shifts door elkaar. Tussendoor heb ik van hot naar her gereden: Céleste haar hobby’s, de kinesist, de dokter, de winkel, … De verleiding is enorm groot om me te goed te doen aan allerlei lekkers. MAAR: dat heb ik nog niet gedaan én ik zal het ook niet doen. Sterk blijven…

Ik kijk zò uit naar het weekend: twee vrije dagen!

Vrijdag 15 januari

Omdat ik zò moe was van de wisselende uren en het rondrijden, heb ik vrijdag gevraagd op het werk. En wat heb ik genoten vandaag! Ik heb de kerstspullen eindelijk opgeruimd en ben beginnen poetsen. Een opgeruimd huis is voor mij een opgeruimd hoofd.

Zaterdag 16 januari

Mijn broeksriem is al te groot! Ik zal een gaatje bij moeten maken…

Ik ben nu twee weken bezig en ik voel me stilaan beter. De regelmaat van de maaltijden werkt voor mij en ik heb weinig honger of zin om te snacken. Nu nog hopen dat ook mijn energiepeil binnenkort de hoogte ingaat, want daar heb ik nog steeds veel last van.

Beeld: Joost Joossen

Benieuwd naar de andere dames?

Nancy’s Dagboek

Maak kennis met Fleur

Maak kennis met Ivonna

Lees verder na de reclame

Het volgende Libelle-artikel is echt even het wachten waard :)