3 lezeressen getuigen over hun bijna-doodervaring: “Het heeft me een soort rust gebracht. Er komt nog een stuk hierna, dat weet ik zeker”

3 lezeressen getuigen over hun bijna-doodervaring: “Het heeft me een soort rust gebracht. Er komt nog een stuk hierna, dat weet ik zeker"
© Getty Images

Wanneer je door het oog van de naald kruipt, je hart stopt met kloppen, dan zie en ervaar je iets wat nog niemand anders meemaakte. En na zo’n bijna-doodervaring is je leven nooit meer hetzelfde.

Bijna dood… Hoe verandert dat de rest van je leven?

Door complicaties na een operatie hing het leven van Brigitte aan een zijden draadje

Brigitte (57): “Het was onze kersverse puppy die maar bleef proberen om me wakker te krijgen, en me uiteindelijk uit een diepe slaap haalde. Ik was enkele dagen ervoor geopereerd: een drastische ingreep, maar niet uitzonderlijk. Ik lag in het ziekenhuisbed dat we beneden in huis hadden laten installeren. Ik voelde me heel moe en had veel pijn, maar was dus toch in slaap gesukkeld. Ik gleed weg tot mijn hond op mijn bed sprong, en zo mijn leven bleek gered te hebben. Ik viel namelijk meteen daarna enkele keren flauw, en besefte dat ik niet oké was. Ik had ook het gevoel dat al mijn bloed wegliep. Ik voelde mijn vingers leeglopen, ik kan het niet anders omschrijven. En dat bleek effectief het geval: ik had een ernstige inwendige bloeding, stelde de arts wat later vast en ik werd in allerijl met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Daar kreeg ik eerst vocht, daarna bloed en plasma en werd ik opnieuw geopereerd. Het was alles of niets. Ik lag op de operatietafel, en toen gebeurde het. Ik herinner me heel duidelijk een warm gevoel, en werd omringd door licht. Helemaal anders dan die typische donkere tunnel met licht aan het einde, maar veeleer een bad van licht en liefde. Het licht kwam van alle mensen voor wie ik goed was geweest. Hoe dichter het licht kwam, hoe meer mensen ik herkende en hoe groter het gevoel van liefde. Het was uiteindelijk mijn oom, die overleed toen ik acht was, die me terugstuurde. Ik hoorde hem zeggen dat ik nog dingen te doen had, dat ik nog een taak had hier beneden. Ik heb inderdaad een zoon met autisme die me nodig heeft, maar ik werd teruggestuurd voor nog ándere dingen. Goed doen voor anderen. Later zou ik van de arts horen dat mijn leven tijdens die operatie echt in gevaar is geweest, dat ze me echt bijna kwijt waren.

Graag verder lezen of kijken?
Dan vragen wij je om nu EENMALIG en GRATIS een account aan te maken. Vanaf dan krijg je toegang tot al onze artikels en video’s en krijg je deze melding niet meer te zien.
...

Meer pakkende getuigenissen:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Lees verder na de reclame

Het volgende Libelle-artikel is echt even het wachten waard :)