Rouwen in tijden van corona: 6 emotionele getuigenissen

Rouwen in tijden van corona: 6 emotionele getuigenissen
© Getty Images

Niet de hand kunnen vasthouden van je opa die stervende is. Niet kunnen uithuilen in de armen van je zus… Hoe rouw je in tijden van corona? Zes emotionele verhalen over onmacht en verdriet.

Rouwen in tijden van corona

Sheila wist niet dat dat ene telefoontje met haar dochter Isaura (30) het laatste zou zijn

Sheila (61): “Isaura (30) was mijn enig kind, mijn alles. Ze was echt zo’n dochter op wie je als ouder trots kon zijn. Ze had een sterk karakter en een hekel aan onrechtvaardigheid, maar ze was ook heel gevoelig en zorgzaam. Als ik haar een bakje verse aardbeien ging brengen, deelde ze die liever uit dan ze voor zichzelf te houden. ‘Isaura, soms ben je veel te goed voor de mensen’, zei ik dan lachend. Ik denk ook graag dat mijn liefde voor haar wederzijds was. Na haar dood is een van haar vriendinnen me nog komen vertellen: ‘Isaura zei altijd ‘Mijn mama is er eentje uit de duizend, ze kent me beter dan ikzelf’.’ Aan die woorden denk ik nog vaak terug…

Graag verder lezen of kijken?
Dan vragen wij je om nu EENMALIG en GRATIS een account aan te maken. Vanaf dan krijg je toegang tot al onze artikels en video’s en krijg je deze melding niet meer te zien.
...

Meer openhartige verhalen:

Volg ons op FacebookInstagramPinterest en schrijf je in op onze nieuwsbrief om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes!

Lees verder na de reclame

Het volgende Libelle-artikel is echt even het wachten waard :)