Mijn verhaal

“‘Wij hebben niemand anders nodig’ was mama’s mantra. Maar zo bouwde ze een muurtje rondom mij”

“De kans dat ik genees, is klein. Maar ik ben dankbaar voor elke dag dat ik me beter voel”

“Ik ben het beu om bij elke mijlpaal rekening te houden met mama en papa en tussen twee vuren te staan”

“Zo’n aanval voelt als de ergste voedselvergiftiging. Heel mijn lichaam schreeuwt dan: dat eten moet eruit”

"Na de dood van mijn ex was ik wekenlang van slag. Had ik wel recht op mijn verdriet?"

"Olivier wou mijn spermadonor worden. Toen we elkaar zagen, werden we verliefd op elkaar"

"Afscheid nemen van een pasgeboren kindje is zo’n belangrijk moment, niet alleen voor de ouders maar ook voor de omgeving"

"Ik was zodanig veel vermagerd dat mijn man niet wist hoe hij daarmee om moest gaan. Hij had het moeilijk met mijn nieuwe lichaam"

"Van jongs af aan een zorgende rol opnemen, maakt je sterk en veerkrachtig"

"Soms denk ik dat ik eerder bij Bruno had moeten weggaan, want het heeft ons allebei doen inzien en koesteren wat we hebben"

“Het is ongelooflijk met welke geheimen mensen rondlopen, en hoeveel deugd het hen doet dat er iemand luistert"

"Verdriet hebben na de dood van mijn hond mocht precies niet te lang duren. ‘Hij was toch maar een hond?’ zeiden de mensen dan"

“Net toen ik overstak, bolde de vrachtwagen langzaam verder. Voor ik het goed en wel besefte, lag ik eronder"

“Tantra heeft een ander mens van me gemaakt. Ik straal weer vrouwelijkheid uit en draag weer mooie kleren”

"Naar Kreta verhuizen, dat klonk wel erg exotisch voor mij. Ik was opgegroeid onder de kerktoren en ging nooit op reis"

"Dat Glen en ik elkaar, veertig jaar na die vakantieliefde, zouden terugvinden, had ik nooit durven te dromen"

"Voorlopig lukt de zorg voor mijn broer nog, maar het wordt steeds zwaarder voor mijn ouders. Ze zijn al 72 en 73..."

Misha heeft een relatie met een man die twintig jaar jonger is

"Op mijn ongelukkigst herinnerde ik me de woorden van oma: dat ik altijd God kon roepen. Kort erna daalde er een rust over mij neer"

"Tussen mij en mijn broer stond een onzichtbare muur, opgetrokken door de scheiding van onze ouders. De afstand groeide met de jaren"

“Tom blijft Tom voor mij. Zijn karakter verandert niet ineens als hij een jurk aantrekt in plaats van een broek”

"Mijn hart bloedt als ik eraan denk dat ik mijn kleinkinderen niet zie opgroeien, niet weet op wie ze lijken..."

"Al die kleine dingen waar je als grootouder van denkt dat je er goed mee doet, zijn voor hem een bron van frustratie"

"Na het overlijden van papa ben ik in één klap volwassen geworden. Ik moést wel zorgen voor mama en mijn zus"

"De impact van Noahs ziekteproces is enorm. Steeds als een oplossing in zicht is, duikt er een ander probleem op..."

“Mijn ex vloog terug naar Canada, mét onze zoon. De dagen erna kon ik niets anders doen dan huilen”

"Ik durf het haast niet te zeggen, maar ik heb nog nooit een echte relatie gehad. Ik ben wel al verliefd geweest, maar het was nooit wederzijds"

"Na de dood van mama miste ik het zorgen voor. Dus ik schreef me in voor een zorgopleiding"

"Het leven zelf voelde voor mij nog als een opgave, maar voor de kinderen was ik blij dat mijn poging was mislukt..."